براى آنان که دعوت پروردگارشان را اجابت کردند ، بهترین سرانجام است ؛ و آنان که دعوت او را پاسخ نگفتند ، اگر مالک دو برابر همه آنچه روى زمین است باشند ، بى‏تردید آن را براى رهایى خود از عذاب خواهند داد ؛ آنان را حساب سختى است، و جایگاهشان دوزخ است ، و دوزخ بد بسترى است .«18»آیا کسى که مى‏داند آنچه از سوى پروردگارت بر تو نازل شده حق است ، مانند کسى است که [از نظر باطن] نابیناست ؟ ! فقط خردمندان [بینادل] متذکّرِ [حق] مى‏شوند .«19» همان کسانى که به عهد خدا [که همانا قرآن است] وفا مى‏کنند و پیمان را نمى‏شکنند .«20» و آنچه را خدا به پیوند آن فرمان داده پیوند مى‏دهند و از [عظمت و جلال] پروردگارشان همواره در هراسند و از حساب دشوار بیم دارند . «21» و براى به دست آوردن خشنودى پروردگارشان [در برابر گناهان و انجام وظایف و حوادث] شکیبایى ورزیدند ، و نماز را بر پا داشتند ، و بخشى از آنچه را رزق آنان قرار دادیم در نهان و آشکار انفاق نمودند ، و همواره با نیکىِ [عبادت] زشتى و پلیدى [گناه] را دفع مى‏کنند [و با خوبى‏هاى خود نسبت به مردم ، بدى‏هاى آنان را نسبت به خود برطرف مى‏نمایند] ، اینانند که فرجام نیک آن سراى ، ویژه آنان است .«22» بهشت‏هاى جاویدى که آنان و پدران و همسران و فرزندان شایسته و درست‏کارشان در آن وارد مى‏شوند ، و فرشتگان از هر درى بر آنان درآیند .«23» [و به آنان گویند :] سلام بر شما به پاس استقامتى که [در برابر عبادت ، معصیت و مصیبت داشتید] قطعاً فرجام این سرا نیکوست .«24» و کسانى که عهد خدا را پس از استوار کردنش مى‏شکنند ، و پیوندهایى را که خدا به برقرارى آن فرمان داده مى‏گسلند ، و در زمین فساد مى‏کنند ، لعنت و فرجام بد سراى آخرت براى آنان است .«25»