گفت : اى پروردگار من حال که به کیفر سجده نکردنم مرا به راه شر و فساد انداختى، من هم یقیناً [همه کارهاى زشت را] در زمین براى آنان زیبا جلوه مى‏دهم] تا ارتکاب زشتى‏ها براى آنان آسان شود [و مسلماً همه را به راه شر و فساد مى‏برم.«39» مگر] آن [بندگانت را که خالص شدگانِ] از هر نوع آلودگى ظاهرى و باطنى] اند .«40» خدا فرمود : این [پیراسته شدن از هر ناخالصى] راهى است مستقیم [که تحقّقش در وجود بندگان مخلصم] برعهده من [است . ] «41» قطعاً تو را بر بندگانم تسلّطى نیست ، مگر بر گمراهانى که از تو پیروى مى‏کنند .«42» .