و کان من دعائه علیه السلام فی اللجا الی الله تعالی
« در پناه بردن به خداوند »

                  اَللَّهُمَّ اِنْ تَشَأْ تَعْفُ عَنّا فَبِفَضْلِکَ، وَ اِنْ تَشَأْ تُعَذِّبْنا
بارخدایا، اگر بخواهى بر ما ببخشى از سر فضل مى‏بخشى، و اگر بخواهى ما را به عذاب
فَبِعَدْلِکَ، فَسَهِّلْ لَنا عَفْوَکَ بِمَنِّکَ، وَ اَجِرْنا مِنْ عَذابِکَ
مبتلا کنى از سر عدل مبتلا مى‏کنى، الهى به رسم احسان، عفوت را نصیب ما کن، و به آئین چشم‏پوشى ما را
بِتَجاوُزِکَ، فَاِنَّهُ لاطاقَةَ لَنا بِعَدْلِکَ، وَ لانَجاةَ لِأَحَدٍ
از عذاب برهان، که ما را طاقت عدل تو نیست، و بدون عفوت براى هیچ یک
مِنّا دُونَ عَفْوِکَ، یا غَنِىَّ الْاَغْنِیآءِ، ها، نَحْنُ عِبادُکَ بَیْنَ
از ما آزادى میسّر نیست، اى بى‏نیازترین بى‏نیازها، اینک ما بندگان توایم
یَدَیْکَ، وَ اَنَا اَفْقَرُ الْفُقَرآءِ اِلَیْکَ، فَاجْبُرْ فَاقَتَنا بِوُسْعِکَ،
بر درگاهت، و من نیازمندترین نیازمندان به توام، پس تهیدستى ما را به توانگریت چاره کن،

لاتَقْطَعْ رَجآءَنا بِمَنْعِکَ، فَتَکُونَ قَدْ اَشْقَیْتَ مَنِ
و رشته امید ما را با منع کردن لطفت قطع مکن، که اگر چنین کنى، کسى را که از رحمتت نیکبختى
اسْتَسْعَدَ بِکَ، وَ حَرَمْتَ مَنِ اسْتَرْفَدَ فَضْلَکَ، فَاِلى‏ مَنْ
خواسته بدبخت کرده‏اى، و آن را که از فضلت عطا خواسته محروم نموده‏اى، در این حال از
حِینَئِذٍ مُنْقَلَبُنا عَنْکَ؟ وَ اِلى‏ اَیْنَ مَذْهَبُنا عَنْ بابِکَ؟ سُبْحانَکَ
پیشگاهت به سوى چه کسى رو کنیم؟ و از درِ رحمتت به کجا رویم؟ پاک و منزهى،
نَحْنُ الْمُضْطَرُّونَ الَّذینَ اَوْجَبْتَ اِجابَتَهُمْ، وَ اَهْلُ السُّوءِ
ما از آن درماندگانیم که قبول دعاى آنان را واجب کرده‏اى، و از آن گرفتارانیم که رفع گرفتارى را
الَّذینَ وَعَدْتَ الْکَشْفَ عَنْهُمْ. وَ اَشْبَهُ الْاَشْیآءِ بِمَشِیَّتِکَ،
به ایشان وعده داده‏اى. و شبیه‏ترین چیزها به خواسته تو،
وَ اَوْلَى الْاُمُورِ بِکَ فى عَظَمَتِکَ رَحْمَةُ مَنِ اسْتَرْحَمَکَ،
و سزاوارترین کار به بزرگوارى تو، رحمت آوردن بر کسى است که از تو رحمت خواهد،
وَ غَوْثُ مَنِ اسْتَغاثَ بِکَ، فَارْحَمْ تَضَرُّعَنا اِلَیْکَ، وَاَغِثْنا
و به فریاد رسیدن کسى است که به تو فریادرسى کرده، پس بر زارى ما نزد خود رحمت آر، و به خاطر اینکه خود را
اِذْ طَرَحْنا اَنْفُسَنا بَیْنَ یَدَیْکَ. اَللَّهُمَّ اِنَّ الشَّیْطانَ قَدْ شَمِتَ

در پیشگاهت به خاک افکنده‏ایم به فریادمان رس. الهى، شیطان، ما را چون در نافرمانیت
بِنا اِذْ شایَعْناهُ عَلى‏ مَعصِیَتِکَ، فَصَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَالِهِ،]
او را همراهى کردیم سرزنش مى‏کند، پس بر محمد و آلش درود فرست،

وَ لاتُشْمِتْهُ بِنا بَعْدَ تَرْکِنا اِیّاهُ لَکَ، وَ رَغْبَتِنا عَنْهُ اِلَیْکَ.
و اکنون که شیطان را به خاطر تو واگذاشتیم و از طرف او به سوى تو روى آوردیم وى را به سرزنش ما شاد مکن